Mason Reed usłyszał to zdanie w chwili, gdy deszcz zacinał mocniej w szyby kawiarni Lyndon and Pine. „Potrzebuję chłopaka na jutro. ” Podniósł wzrok znad tabletu, na którym od czterdziestu minut udawał, że przegląda dokumenty dotyczące przejęcia inwestycji, która przestała go obchodzić, zanim jeszcze dotarła do jego biurka. Kawiarnia była prawie pusta.
Pachniało świeżo zmieloną kawą, a Noah, jak zawsze o tej porze, puszczał cichą muzykę. Mason siedział przy oknie, bo nie miał dokąd pójść i nie miał ochoty nigdzie wracać. Miał trzydzieści cztery lata, mieszkania w trzech miastach, ludzi, którzy zarządzali jego kalendarzem, i nazwisko, które otwierało drzwi, zanim jeszcze zdążył zapukać. Ale każde spotkanie wyglądało tak samo, każda kolacja kończyła się tymi samymi rozmowami, a każda osoba, która się do niego zbliżała, czegoś chciała.
Głos zza lady brzmiał coraz bardziej zdesperowany. „Zo! Mówiłam ci, że powiedziałam cioci Judith, że on przyjdzie. ” Mason wbił wzrok w ekran, ale słuchał dalej.
„Nie mogę nagle powiedzieć, że zniknął. Ślub Catherine jest jutro. Judith spotyka się z tym facetem od tygodni. ”
Przerwała, słuchając rozmówczyni.
Ktoś, kto miał udawać jej chłopaka, odwołał w ostatniej chwili. Podobno nagła podróż służbowa. Mason prawie się uśmiechnął. Maya ściszyła głos.
„Potrzebuję kogoś wiarygodnego. Wysoki byłby dobry. Uprzejmy. Na tyle ogarnięty, żeby Judith przestała zadawać pytania przez pięć minut.
”
Rozłączyła się i oparła obie dłonie o blat. Noah spojrzał na nią znad ekspresu. „Brzmiało to katastrofalnie. ” „Bo jest.
”
Maya zauważyła, że Mason się jej przygląda, i wyprostowała się od razu. „Przepraszam. Potrzebował pan czegoś jeszcze? ”
„Tak”, odpowiedział Mason i zamknął tablet z precyzją, której używał przy podpisywaniu umów.
„W sprawie kawy. ”
„W sprawie chłopaka”, doprecyzowała Maya. Twarz Mayi oblała się rumieńcem. „Słyszał pan to?
”
„Trudno było nie usłyszeć. ”
„To było prywatne. ”
„Ma pani rację. Przepraszam.
”
Czekała, aż wróci do swojego stolika, ale Mason wstał. „Potrzebuje pani kogoś na jutro. ”
Maya wpatrywała się w niego. „Nie, nie proponowałam panu niczego.
”
„Ale zamierzała pani. ”
Podszedł do lady. „Mason Reed. Trzydzieści cztery lata.
Mam garnitur, umiem rozmawiać z trudną rodziną i jestem wolny jutro. ”
Noah przestał czyścić młynek do kawy. Maya mrugnęła dwa razy. „Mówi pan poważnie?
”
„Całkowicie. ”
„Chce pan udawać mojego chłopaka przez cały dzień. Po co? ”
Mason zastanowił się nad elegancką odpowiedzią.
Wybrał prawdę. „Bo nie pamiętam, kiedy ostatnio zrobiłem coś, co nie było zaplanowane z trzytygodniowym wyprzedzeniem. ”
„To okropny powód. ”
„Ale zawsze jakiś.
”
Maya skrzyżowała ręce na piersi. „Może być pan dziwny. ”
„Już pani wie, że jestem. ”
„Może być pan niebezpieczny.
”
„Pani ciotka też, sądząc po pani minie. ”
Noah zakaszlał, żeby ukryć śmiech. Maya odwróciła się do niego. „Przestań podsłuchiwać.
”
„Nie podsłuchuję. Jestem świadkiem wydarzenia historycznego. ”
Mason czekał. W końcu Maya zapytała: „Co pan z tego ma?
”
„Weekend bez prognoz finansowych. ”
„A ja? ”
„Kogoś, kto będzie. ”
Przyglądała mu się uważnie.
Mason dodał: „I rekompensatę za dzień pracy, który pani straci. ”
Jej twarz stwardniała. „Nie przyjmę pieniędzy za udawanie uczuć. ”
„Płacę za pani czas, nie za uczucia.
”
Maya nie odpowiedziała. Mason spędził lata na obserwowaniu, jak ludzie reagują na pieniądze. Ambicję rozpoznawał natychmiast. To, co widział u Mayi, było czymś innym.
Ona ważyła konieczność. „Mój brat potrzebuje korepetycji”, przyznała w końcu. „Ma problemy z matematyką. ”
„To niech pani wyda pieniądze na nie.
”
Maya spojrzała na Noaha, potem z powrotem na Masona. „Jeden warunek. ”
„Słucham. ”
„Jeśli mam przekonać rodzinę, że z panem chodzę, muszę wiedzieć, kim pan jest.
Nie tą wersją, którą pokazuje pan klientom. ”
To go zaskoczyło. „Dobrze. Kończę za dwadzieścia minut.
”
„Zaczekam. ”
„Żadnych drogich niespodzianek. ”
Mason skłonił głowę. „Ten warunek może wymagać pewnej interpretacji.
”
Maya zmrużyła oczy. Dwadzieścia minut później wyszła z kawiarni i zatrzymała się przy czarnej limuzynie. „To pana samochód? ”
„Tak.
”
„Mówiłam: bez drogich niespodzianek. ”
„Samochód już miałem. ”
Westchnęła i wsiadła. Pierwsze zadanie polegało na zbudowaniu historii związku, który nigdy nie istniał.
„Gdzie się poznaliśmy? ” – zapytał Mason, prowadząc. „Na imprezie charytatywnej. Jakiej?
”
„Nie pomyślałam o tym. ”
„Musimy mieć szczegóły. ”
Maya spojrzała na niego. „Traktuje pan to jak audyt w firmie.
”
„Bo słabe historie rozpadają się przy pierwszych prostych pytaniach. ”
„Dobrze. Zbiórka na edukację. ”
Mason zerknął na nią.
„To działa. Przez twojego brata. ”
„Bo daje nam coś prawdziwego, co możemy pamiętać. ”
Ustalili, że poznali się na zbiórce funduszy na programy korepetycji.
Mason miał mówić, że pracuje w prawie korporacyjnym, a nie w inwestycjach. „Dlaczego masz kłamać o swojej prawdziwej pracy? ” – zapytała Maya. „Bo moja prawdziwa praca rodzi pytania, na które nie mam ochoty odpowiadać.
”
„Myślisz, że bycie prawnikiem rodzi mniej pytań? ”
„Z twoją rodziną jestem gotów to sprawdzić. ”
Byli razem – przynajmniej w tej wersji – od siedmiu miesięcy. Pierwsza kolacja odbyła się w małej włoskiej restauracji.
Maya twierdziła, że Mason zamówił coś absurdalnie skomplikowanego. Mason twierdził, że Maya ukradła mu deser z talerza. „Nigdy bym tego nie zrobiła. ”
„Zrobiłabyś.
”
„Nie znasz mnie. ”
„Właśnie dlatego ćwiczymy. ”
Zatrzymali się przy sklepie z ubraniami, bo Mason uznał, że Maya potrzebuje czegoś wygodnego, skoro ma przetrwać weselisko na świeżym powietrzu w winnicy. „Mam sukienkę.
”
„Opisz ją. ”
„Czarna. Na letni ślub. ”
„Elegancka.
”
„Pogrzebowa. ”
Maya spojrzała na niego spode łba. „Robisz się coraz mniej sympatyczny. ”
„Świetnie.
Pary potrzebują drobnych napięć. ”
W środku Maya odrzucała wszystko, co kosztowało więcej, niż uznała za rozsądne. Mason w końcu poprosił sprzedawczynię, żeby przyniosła kilka modeli bez metek. „To manipulacja”, szepnęła Maya.
„To skuteczność. ”
Wyszła z przymierzalni w miękkiej, błękitnej sukience z prostymi rękawami i powłóczystą spódnicą. Mason na chwilę zapomniał, co chciał powiedzieć. Maya to zauważyła.
„No? ”
„Robisz wrażenie. ”
„To najmniej romantyczny komplement, jaki słyszałam. ”
„Nie jesteśmy naprawdę romantyczni.
”
Z jakiegoś powodu to stwierdzenie zabrzmiało mniej zabawnie, niż powinno. Wyszli ze sklepu z sukienką i pojechali do mieszkania Mayi przy Green Lake. Było małe, ciepłe i pełne zwykłych dowodów prawdziwego życia. Lista zakupów przyklejona do lodówki.
Podręczniki na rogu kuchennego stołu. Pęknięta ceramiczna miska z zapasowymi kluczami i drobniakami. Mason zdjął marynarkę i rozejrzał się. Maya go przyłapała.
„Inaczej niż u pana. ”
„Zdecydowanie. ”
„Proszę nie wyglądać na przerażonego. ”
„Nie jestem przerażony.
”
„Stoi pan, jakby meble miały pana poprosić o pożyczkę. ”
Mason usiadł. „Lepiej. ”
„Minimalnie.
”
Zaparzyła herbatę, a on otworzył notatnik w telefonie. „Nie. ”
„Co? ”
„Nie będzie pan robił notatek.
”
„Będę. Naturalność wymaga przygotowania. ”
Maya postawiła przed nim filiżankę. „Ulubione danie?
”
„Stek. ”
„Fałsz. ”
„Croque monsieur. ”
Mason przybrał urażoną minę.
„Nie możesz mi wybierać ulubionego dania. ”
„Właśnie to zrobiłam. ”
Wymieniali się szczegółami przez prawie godzinę. Maya nie znosiła oliwek, uwielbiała wolne poranki i zawsze gubiła telefon.
Mason nie lubił zatłoczonych imprez, kolekcjonował rzadkie książki i irytował się, gdy ktoś się spóźniał. „To będzie nasza pierwsza kłótnia” – zaproponowała Maya. „Spóźniłaś się. ”
„Jesteś zbyt przewidywalny.
”
„Zostawiłaś kubki po kawie w moim samochodzie. ”
„Brzmi wiarygodnie. ”
Mason zapisał. Potem zadał pytanie, którego żadne z nich jeszcze nie przećwiczyło.
„Dlaczego ja cię lubię? ”
Maya o mało nie rozlała herbaty. „Nie lubisz mnie. ”
„Na jutro.
Jeśli się nad tym zastanowić. ”
„Powiedz, że sprawiam, że twoje życie jest mniej poważne. ”
Wyraz twarzy Masona się zmienił. „To może być zbyt prawdziwe.
”
„A dlaczego ja cię lubię? ”
„Bo zwracasz uwagę. Zauważyłeś, że byłam zmartwiona. Pamiętałeś o moim bracie.
Wysłuchałeś, kiedy mówiłam, że nie chcę czuć się kupiona. ”
„To brzmi niebezpiecznie szczerze. ”
„Więc Judith uwierzy. ”
Ćwiczyli trzymanie się za ręce, stanie blisko siebie, dotyk, który wyglądał naturalnie, a nie jak odgrywanie sceny.
„Żadnego całowania”, zastrzegła Maya. „Dobrze. ”
Tuż przed północą wskazała wąską kanapę. „Może pan spać tutaj.
”
„Ten mebel nie został zaprojektowany dla dorosłych. ”
„Przetrwał pan wrogie rady nadzorcze. Niech się pan dostosuje. ”
Następnego popołudnia jechali do winnicy pod Woodinville.
Maya robiła się coraz cichsza, im dalej zostawiali miasto za sobą. „Zdenerwowana? ”
„Moja rodzina czeka, żeby cię obejrzeć. ”
„Radzę sobie z inwestorami.
”
„Nie poznałeś jeszcze Judith. ”
Zanim wysiedli z samochodu, Maya streściła ich historię. „Zbiórka funduszy. Siedem miesięcy.
Prawnik. Croque monsieur. ”
„Nadal nie zgadzam się z croque monsieur. ”
„Za późno.
”
Judith dopadła ich, zanim dotarli na trawnik, gdzie odbywała się ceremonia. Ubrana na zieleń, z miną prokuratora, zmierzyła Masona wzrokiem od góry do dołu. „Więc to ten słynny chłopak. Mason Reed.
Miło pana poznać. ”
„Maya mówiła, że poznaliście się na zbiórce. ”
„Na zbiórce na edukację młodzieży” – odpowiedział Mason. „Pomagała komuś, podczas gdy wszyscy inni próbowali wyglądać na ważnych.
”
Maya spojrzała na niego. Wydarzenie było fikcyjne, ale ta obserwacja brzmiała prawdziwie. Wujek Ethan dołączył do nich kilka minut później. „Prawnik.
Przejęcia firm. Czym się pan zajmuje? ”
„Mam mieszkanie w Seattle. Maya i ja rozmawialiśmy kiedyś o domu.
”
Twarz Judith pojaśniała. „O domu? ”
„Kiedyś” – doprecyzowała Maya. „Nie zgadzamy się co do mebli” – dodał Mason.
„Tego nie było” – szepnęła. „Zabrzmiało naturalnie. ”
Ethan się roześmiał. „Podoba mi się.
”
Podczas kolacji Mason przetrwał pytania o pracę, rodzinę, podróże, kuchnię i zamiary wobec Mayi. Za każdym razem, gdy stawał się zbyt idealny, ona go sprowadzała na ziemię. „On przypala tosty” – oznajmiła Maya. „Wcale nie.
”
„W naszej wersji przypalasz. ”
Judith była zachwycona, że idealny prawnik ma wady. Później, przy parkiecie, Judith zadała pytanie, którego Maya się bała. „To kiedy ślub?
”
Maya zamarła. Mason nie. „Kiedy Maya będzie gotowa. ”
Judith mrugnęła.
„Nie zamierzam zamieniać jej życia w kolejny termin w kalendarzu” – ciągnął. „Jeśli mamy zbudować coś trwałego, to musi się wydarzyć, bo tego chcemy, a nie dlatego, że wszyscy oczekują. ”
Maya wpatrywała się w niego. Nie ćwiczyli tej odpowiedzi.
Judith uśmiechnęła się z aprobatą i odeszła. „To było dobre” – szepnęła Maya. „Mówiłem szczerze. ”
Zanim zdążyła odpowiedzieć, zaczęła grać muzyka.
Mason wyciągnął rękę. „Zatańczymy? ”
„Nie umiem tańczyć. ”
„Widziałem, jak tańczysz, sprzątając stoliki.
”
Oczy Mayi rozszerzyły się. „Zauważyłeś? ”
„Niestety. ”
Śmiejąc się, dała się wyciągnąć na parkiet.
Prowadził ją w prostych krokach, nie próbując nikogo olśnić. Gdzieś między muzyką a ich śmiechem udawanie stało się zaskakująco łatwe. Później Maya pośliznęła się na trawie. Mason złapał ją, zanim upadła, po czym bez wahania podniósł jej but i pomógł włożyć z powrotem.
Judith widziała całą scenę. Maya chciała zapaść się pod ziemię, ale nie mogła oderwać wzroku od Masona. Tego gestu nie ćwiczyli. Tuż przed północą wymknęli się na zewnątrz i usiedli naprzeciw ciemnych winnic.
„To było trudniejsze niż fuzja” – przyznał Mason. „Bawiłeś się? ”
„Tak. ”
„Dlaczego?
”
Spojrzał w stronę sali weselnej. „Bo nic z tego nie powinno mieć dla mnie znaczenia. A miało. To, że twój wujek mnie akceptuje, że Catherine podoba się jej prezent, że Judith uśmiecha się, bo ci pomogłem.
Wszystko to wydało mi się bardziej prawdziwe niż większość sukcesów, jakie ostatnio odniosłem. ”
Maya milczała. „Kiedy powiedziałeś Judith, że jestem prawdziwa. To też była część przedstawienia?
”
„Nie. ”
Odpowiedział bez wahania. „Ludzie wokół mnie spędzają czas na odgadywaniu, która wersja mnie będzie im przydatna” – ciągnął. „Ty tak nie robisz.
”
„Ja dosłownie udaję, że z tobą chodzę, bo potrzebowałam pomocy, a nie dostępu do ciebie. ”
Zanim Maya zdążyła odpowiedzieć, Catherine zapowiedziała rzucanie bukietu. Maya stanęła na samym końcu. Kwiaty poleciały prosto w jej stronę.
Mason odciągnął ją instynktownie w bok. Bukiet wylądował w rękach Zoe. Maya zgięła się ze śmiechu. „Właśnie ochronił mnie pan przed kwiatami.
”
„Zarządzanie ryzykiem. ”
W drodze powrotnej jej śmiech zniknął. „Moja ciotka myśli teraz, że moje życie jest szanowane, bo stałeś przy mnie. ”
Mason milczał.
„Wczoraj miałam tę samą pracę, tego samego brata, te same długi i ten sam charakter. Dziś jest ze mnie dumna, bo myśli, że wybrał mnie jakiś spełniony mężczyzna. ”
„Myślałem, że o to ci chodziło. ”
„Ja też.
”
Mason zastanowił się. „Może rozwiązaliśmy zły problem. ”
Przed jej mieszkaniem odmówiła rozmowy o zapłacie. „Jutro nie chcę, żeby ten weekend skończył się jak transakcja.
”
Mason skinął głową. „I nuda nie była twoim prawdziwym powodem. ”
Spojrzał przez przednią szybę. „Moje życie jest transakcyjne” – przyznał.
„Kiedy cię usłyszałem, chciałem pomóc w czymś, co wymaga mojej obecności, a nie moich pieniędzy. ”
„To brzmi samotnie. ”
„To skuteczne. ”
„Nie o to pytałam.
”
Uśmiechnął się lekko. „Przez jeden weekend byłem ważny w inny sposób. ”
Następnego wieczoru spotkali się nad jeziorem Washington, żeby zaplanować ich fikcyjne rozstanie. Rozmawiali o tym piętnaście minut.
O wszystkim innym rozmawiali dwie godziny. Zanim się pożegnali, Mason zaproponował jej płatną pracę polegającą na sprawdzaniu prezentacji jego funduszu inwestycyjnego. „Chcesz, żeby kelnerka krytykowała slajdy finansowe? ”
„Chcę kogoś, kto mówi jak normalny człowiek, bez udawania.
”
„Bez udawania. ”
Środowe spotkania stały się rutyną. Maya wytykała zagmatwane sformułowania, kwestionowała założenia, a czasem mówiła Masonowi wprost, że niektóre prezentacje są po prostu słabe. On słuchał.
Zmniejszyła liczbę zmian w kawiarni, załatwiła bratu korepetycje i powoli zaczęła odkładać pieniądze. Ich dziwna zawodowa relacja zmieniła się w przyjaźń. W końcu Maya powiedziała Judith, że ona i Mason się rozstali. Judith wyglądała na zawiedzioną.
Maya nie przepraszała. „Wolę być sama, niż wybierać kogoś tylko po to, żeby wszyscy byli zadowoleni. ”
Po raz pierwszy Judith nie dyskutowała. „Może wywierałam na ciebie zbyt dużą presję.
”
To wyznanie uwolniło Mayę bardziej niż cała inscenizacja wesela. Kilka tygodni później przyszła na środowe spotkanie i zastała Masona w ciemnym garniturze przy oknie jego apartamentu. „Znowu w zbroi. ”
„Muszę lecieć do Zurychu.
Mój fundusz finalizuje przejęcie. ”
„Na jak długo? ”
„Co najmniej rok. ”
„Kiedy?
”
„Jutro. ”
Maya wpatrywała się w niego. „Wszystko planujecie z miesięcznym wyprzedzeniem, a mnie mówisz o tym dzień wcześniej? ”
„Nie wiedziałem, jak ci to powiedzieć.
”
Podał jej kopertę. Wystarczająco, żeby pokryć korepetycje brata i pomóc jej znaleźć lepsze mieszkanie. „Mason, to za dużo. ”
„Przyjmij tylko to, co pomoże twojemu bratu.
”
„Nie jestem jednym z twoich projektów. ”
„Nigdy nie byłaś. ”
Maya przytuliła go. Bez prób, bez wcześniejszych ustaleń, bez publiczności.
„Do widzenia, Mason. ”
„Do widzenia, Maya. ”
Po jego wyjeździe życie stało się cichsze. Maya została kierowniczką w Lyndon and Pine.
Jej brat zaczął robić postępy w szkole, a Noah zapisał się na wieczorowe zajęcia. Mason wysyłał krótkie wiadomości z Zurychu – zawsze praktyczne, czasem zabawne. Prawie rok później, w łagodny wiosenny poranek, drzwi kawiarni otworzyły się. Mason stał w progu bez krawata.
Maya zamarła. „Wróciłeś. ”
„Zurych przetrwał. ”
„A ty wciąż do oceny?
”
Podszedł bliżej. „Odkryłem, że idealnie zaplanowane życie jest nie do zniesienia. ”
„To mi coś przypomina. ”
Mason się uśmiechnął.
„Tęskniłem za środami. ”
Maya spojrzała na niego z uśmiechem. „I co teraz? ”
„Żadnej umowy”, odpowiedział Mason.
„Żadnej wymyślonej historii. Żadnego udawania. ”
Podała mu espresso i skinęła głową w stronę stolika. „Niech pan to wypije.
Kończę za dwadzieścia minut. ”
Mason się uśmiechnął. „To randka? ”
„To kawa.
Nie próbuj jej negocjować. ”
Miesiące później Mason wciąż odmawiał wyznaczania terminów. Maya nadal studiowała finanse. Mason uczył się pytać, zanim zaczął rozwiązywać problemy, a Judith przestała mierzyć szczęście pozorami.
To, co zaczęło się jako awaryjna umowa, stało się czymś, czego żadne z nich nie potrafiłoby zaplanować. Kiedyś Maya potrzebowała chłopaka na jutro. Zamiast tego znalazła życie, które w końcu należało do niej.