Kupiłem dom w dzielnicy Hamartin w Madrycie za 280 000 euro. To miało być moje bezpieczne miejsce na resztę życia. Ale w 2014 roku Klara zostawiła mi spadek w wysokości 412 000 euro pochodzący ze sprzedaży domu jej rodziców i ubezpieczeń na życie. Wtedy nie wiedziałem, że te pieniądze staną się zarzewiem konfliktu, który odmieni wszystko.
Adrian poszedł do łazienki. Wstałem i podszedłem do kuchni, gdzie czekała na mnie Beata z dokumentami w rękach. „Ten dom prawnie należy do was obojga” – powiedziała cicho. „On nie ma praw do nieruchomości”.
Spojrzałem na nią z niedowierzaniem. Przez sześć lat żyłem w przekonaniu, że jestem współwłaścicielem. Tymczasem Adrian zmusił Klarę do usunięcia WhatsAppa sześć miesięcy temu, zanim zdążyła cokolwiek wyjaśnić. Wiadomości pochodziły z roku 2019 aż do sześciu miesięcy wstecz, kiedy zmusił ją do odinstalowania aplikacji.
„Wydrukuję wszystkie te wiadomości i dołączę je do zawiadomienia” – oznajmiła Beata. Wróciliśmy do sali konferencyjnej, a ja czułem, jak narasta we mnie gniew. Klara nie mogła wrócić do domu. Rzeczy materialne są do zastąpienia, ale ona już nie wróci.
„Musisz natychmiast przyjechać do mojego biura” – usłyszałem w słuchawce głos pełen pilności. Adrian wchodzący do budynku mieszkalnego w Prosperat właśnie stracił dostęp do domu, który uważał za zabezpieczenie. „380 000 EUR” – powiedziałem, wskazując na końcowe saldo zainwestowane w fundusze indeksowe i obligacje państwowe przez 11 lat. Z uwzględnieniem zgromadzonych zysków dziś suma wynosi 423 000 euro i 50 centów.
Beata patrzyła na dokumenty jakby były świętością. „423 000 € to wystarczy, żeby żyć niezależnie przez lata, podczas gdy będziesz odbudowywać swoje życie” – powiedziała z przekonaniem. Tego popołudnia udaliśmy się bezpośrednio do Michała Wiśniewskiego. „Sąd zatwierdził nakaz ochrony 20 minut temu” – oznajmił.
„Równocześnie komornik dostarczy nakaz eksmisji do mieszkania”. Adrian traci jednocześnie dostęp do Beaty Nowak i do miejsca, w którym mieszkał. Teraz jedzie do domu, ale osobnik dzwoni do kogoś przez telefon, argumentując, że dom należy do niego. Potwierdzili jednak, że należy do Xaverego Nowaka.
Właśnie wsadzali go do radiowozu. Będzie w areszcie do czasu postępowania. W poniedziałek 20 października 2023 roku obudziłem się z odnowionym celem. Dostęp do kredytów stał się moją nową bronią.
Wróciliśmy do hotelu w Moncloa, a ja natychmiast zadzwoniłem do Miguela. Następnego dnia zapukała do moich drzwi o 8:00 rano. „Już zadzwoniłam do administratora budynku” – powiedziała stanowczo. Patrol przybył 20 minut później i wyprowadził Dorotę z budynku z formalnym ostrzeżeniem.
Okazało się, że przekierowywała środki tylko do wydatków domowych. Obliczyłem sumę 47 000 euro przekierowanych przez 2 i pół roku. Jej twarz przeszła od zdezorientowania do zrozumienia, potem do czegoś, co przypominało żałobę. „Mówimy tu łatwo o 100 000 euro odszkodowania, jeśli sędzia zaakceptuje nasze wyliczenia” – powiedziałem.
Ukrywanie długów w wysokości 32 000 EUR zaciągniętych w wyniku uzależnienia od hazardu. Próba oszustwa hipotecznego z wykorzystaniem nieruchomości, która do niego nie należała. Szkody moralne oszacowane na 150 000 EUR za długotrwałe cierpienie. Wniosek o całkowite odszkodowanie finansowe w wysokości 230 000 EUR.
Pozwolił pani Nowak zrezygnować z pracy, a teraz znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej, podczas gdy ona zatrzymuje mieszkanie wycenione na 300 000 euro. Ponadto ukrywał długi hazardowe w wysokości 32 000 EUR. Sąd nakazał panu Sadowskiemu zapłatę 15 000 euro tytułem zadośćuczynienia za szkody moralne, płatne w miesięcznych ratach po 200 € przez 75 miesięcy. Powiedziała nagle: „Nie do domu w dzielnicy Samartin”.
W marcu sprzedała dom w dzielnicy Shamartin za 340 000 €, a następnie kupiła dwupokojowe mieszkanie w Malazania za 210 000 euro. W sobotę 20 kwietnia spotkałem się z Beatą w kawiarni w Czułeka. „Sprzedam swoje mieszkanie i przeprowadzę się do Walencji” – powiedziała z uśmiechem. Sprzedało się w trzy tygodnie za 260 000 euro.
Wraz ze 130 000, które pozostały mi z osobistych oszczędności, miałem wystarczający kapitał, aby żyć wygodnie przez dziesięciolecia, rozsądnie nim zarządzając. W czerwcu dwukrotnie pojechałem do Walencji szukając mieszkania. Kiedy dotarliśmy do Walencji i weszliśmy po schodach do mojego nowego mieszkania, Beata rozejrzała się z aprobatą. Następnego dnia Beata wróciła pociągiem do Madrytu.
Spacerowałem 2 km promenadą aż do plaży Malwaza. Tego wieczoru zadzwoniłem do Beaty. „To przemawia do mojej duszy” – powiedziała cicho. We wrześniu przeprowadził się do Alicante.
Nowy rozdział właśnie się zaczynał, ale przeszłość wciąż miała swoje cienie.