Moja córka dostała w kopercie 20 zł. Jej kuzynka wycieczkę rodzinną do Disneylandu w Paryżu. Żadnej kartki, tylko 20 zł. Wyciągnęła dwudziestozłotowy banknot z kieszeni sukienki i ostrożnie położyła go na blacie, jakby to było coś kruchego.
Odwróciłam się do niej. Przeprosiłam, weszłam do łazienki. Kartka Mai trafiła do szuflady. Dzwoniłam do taty Kazimierza trzy razy, żeby mu o tym powiedzieć.
Przynajmniej nie jesteśmy same. Czy to najpierw należało do Blanki? Zarezerwowaliśmy całej rodzinie wycieczkę do Disneylandu w Paryżu. Przeszliśmy do jadalni, gdzie prezenty rozdawano w pośpiechu kokardek i bibułek.
Maja otrzymała bondo spa i zestaw brokatowych kosmetyków do swojej torby podróżnej. Mówię wam, co jest już nie do przyjęcia. W jego miejsce fundusz zatytułowany Przygotowanie do stypendium Blanki Monorowskiej. Zalegowałam się do mojego konta bankowego i wyszukałam ten butik.
Oplotłam ją ramionami i przycisnęłam usta do czubka jej głowy. Podziękowałam jej, rozłączyłam się i w ciągu godziny pojechałam do szkoły. Zorganizowałam je jak prawnik przygotowujący się do sądu. Myślę, że mamy coś nowego do zrobienia.
Tego wieczoru sporządziłam pierwszy list formalny, zwięzły i opatrzony załączonymi dowodami. Następnie otworzyłam nowy email do Grażyny z kopią do Izabeli. Powiedziałam jej, gdy weszłyśmy do domu Grażyny. Klip zniknął zanim odwróciła się do kamery.
Sięgnęłam do torby i wyciągnęłam grubą i ciężką teczkę. Podeszłam do stołu jadalnego i położyłam ją. Skoro wracamy do wspomnień, powiedziałam, przyniosłam trochę swoich. W przeciwieństwie do miłości, którą twierdziłaś, że do niej masz.
Uśmiechnęła się do mnie z trudem i powiedziała: „Więc wszystko w porządku? ”. Telefony ściskane, gotowe do uchwycenia chwili. Grażyna machała do każdego nauczyciela, jakby byli jej coś winni.
Podeszła do podium ze spokojną gracją, z podniesioną brodą, kroki mierzone. 20 zł to było dla niej więcej niż wystarczająco. Sięgnęłam do torby, odblokowałam telefon i włączyłam odtwarzanie. Dali jej 20 zł.
To wystarczyłoby uzasadnić wezwania do sądu. W domu odłożyłam teczkę i poszłam do kuchni. Nalałam szklankę wody, usiadłam przy stole i napisałam list. Wydrukowałam go, podpisałam, wsunęłam do koperty wraz z kopią dokumentów sądowych, zakleiłam ją, przycisnęłam klapkę dłonią, a potem wsunęłam do skrzynki pocztowej na ulicy.
Później tego tygodnia Maja otrzymała własny list, ten z jaskrawymi kolorami na kopercie, zaadresowany bezpośrednio do niej pismem odręcznym. „Droga Majo, z radością zapraszamy cię do dołączenia do naszego kręgu liderów dla dziewcząt. ” Przytuliła list do piersi i szepnęła: „Czy muszę ten oddać? ”.
Otrzymali list dzisiaj.